Τύποι Αλεύρων και η χρήση του

Τύποι Αλεύρων και η χρήση του

Στην αγορά υπάρχουν πολλά είδη και τύποι αλευριού. Δεν προορίζονται όλα για την ίδια χρήση. Εσύ ξέρεις ποιο είναι κατάλληλο για κάθε γλυκιά, ή αλμυρή δημιουργία σου;

Αλεύρι ονομάζουμε το προϊόν που προκύπτει από την άλεση των σπόρων των  δημητριακών αλλά κι άλλων αμυλούχων σπόρων.

Το αλεύρι

αποτελεί το κύριο συστατικό του ψωμιού, των αρτοσκευασμάτων και της αρτοποιίας γενικότερα, άρα είναι και η βάση της διατροφής μας σύμφωνα με την πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής.

Κάποτε από την επάρκειά και τη διαθεσιμότητά του διαμορφωνόταν η οικονομία μιας χώρας κι έλλειψή του αποτελούσε μείζον πολιτικό ζήτημα .

Το αλεύρι όταν αναμιγνύεται με νερό κι άλλα υγρά και διογκωτικά στοιχεία μας δίνει ζύμες διαφόρων ειδών και υφών που προορίζονται για διαφορετικές χρήσεις. Το συστατικό του αλευριού που συμβάλλει περισσότερο στην συνεκτικότητα της ζύμης είναι οι πρωτεΐνες και κυρίως η γλουτένη.

Στην αγορά βρίσκουμε πολλών ειδών τύπων αλεύρων :

από σιτάρι κυρίως αλλά κι από σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι, ρύζι κι όσπρια (σόγια, ρεβίθι) και καρπούς δέντρων (χαρούπι, αμύγδαλα).

Οι ποιότητες και οι κατηγορίες των αλεύρων διακρίνονται από την ποιότητα του σιταριού και των άλλων δημητριακών απ’ όπου προέρχονται, από τον τρόπο του αλέσματος και το βαθμό κοσκινίσματος.

Σ’ αυτό το άρθρο θ’ ασχοληθούμε μόνο με τα αλεύρια σταριού. Από άποψη ποιότητας διακρίνονται σε άλευρα σκληρού σιταριού, μαλακού σιταριού και ημίσκληρου. Στα άλευρα από σκληρό σιτάρι ανήκει και το σιμιγδάλι.

Στο σούπερ μάρκετ θα βρεις πολλούς τύπους σταρένιου αλευριού. Για να μη χάνεσαι μπροστά στα ράφια και τις χρωματιστές συσκευασίες τους δες τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά τους και ποιο να διαλέξεις για κέικ, κουλουράκια, ψωμί και πίτες.

Ανάλογα με το βαθμό άλεσης, έχουμε και τον τύπο του αλεύρου, ενώ το ποσοστό των περιεχομένων πρωτεϊνών διαχωρίζει τα άλευρα σε σκληρά και μαλακά (δυνατά και αδύνατα). Ως βαθμό άλεσης, ορίζουμε το παραγόμενο βάρος αλεύρου, όταν αλέσουμε 100 μέρη βάρους καθαρισμένου σιταριού.

Έτσι, έχουμε το αλεύρι τύπου 55% για ψωμάκια πολυτελείας, ψωμί τοστ, φρυγανιές κλπ, προϊόντα με υψηλό πρωτεϊνικό περιεχόμενο.

Το αλεύρι τύπου 70% το οποίο έχει πολύ μικρή ποσότητα πιτύρων, για το σύνηθες λευκό ψωμί. Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες αλεύρου αυτού του τύπου: το δυνατό, το μαλακό ή ντεμί το οποίο δεν είναι άλλο από κάτι ενδιάμεσο.

Οι βασικές διαφορές των παραπάνω αλεύρων είναι ότι προέρχονται από διαφορετικές ποικιλίες σιταριών, οι οποίες διαφοροποιούνται τόσο ως προς το ποσοστό της γλουτένης, όσο και ως προς τη δύναμη της γλουτένης.

Σκληρό αλεύρι

Είναι πλούσιο σε γλουτένη και προσδίδει ελαστικότητα στη ζύμη. Έχει υποκίτρινο χρώμα, κυρίως λόγω των καροτενοειδών, αν και μερικές φορές υπόκειται σε λεύκανση.

Είναι ιδανικό για να φτιάχνεις ψωμί (αφού δίνει όγκο κι ελαστικότητα στο ζυμάρι), για ν’ ανοίγεις φύλλο για πίτες (αν κι ανοίγει δυσκολότερα) και γενικά για να φτιάχνεις ζύμες μαγιάς, όπως τσουρέκια, μπριός, σαβαρέν κλπ.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Υπάρχουν κι εξειδικευμένα άλευρα για τέτοιου είδους ζύμες με την ένδειξη «για τσουρέκι» που είναι εμπλουτισμένα με γλουτένη για ακόμη καλύτερη ελαστικότητα στο ζυμάρι και κατ’ επέκταση για καλύτερο φούσκωμα στο προϊόν, ή για «ζυμωτό ψωμί» που δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα καθώς πρόκειται για μείγματα σκληρών αλεύρων.

Μαλακό αλεύρι

Το αλεύρι από μαλακό σιτάρι, έχει χαρακτηριστική αλευρώδη υφή, μικρή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και γλουτένη και πιο άσπρο χρώμα από το σκληρό.

Με το μαλακό αλεύρι, η ζύμη μένει χαμηλή, χωρίς ελαστικότητα, αλλά δίνει τραγανό αποτέλεσμα στο ψήσιμο. Άρα είναι ιδανικό για μπισκότα, κουλουράκια, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, κέικ και για ζαχαροπλαστική γενικότερα.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΚΕΙΚ ΜΑΡΜΠΡΕ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Παράγεται από την ανάμειξη αλευριού από σκληρό και μαλακό σιτάρι κι έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες απ’ ότι το αλεύρι από σκληρό σιτάρι.

Είναι η μέση λύση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις, με σχετικά ικανοποιητικά αποτελέσματα.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙΚΟ ΨΩΜΙ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Είναι ιδανικό τόσο για να φτιάξουμε ψωμί, όσο και για κέικ, κουλούρια, μπισκότα και τη ζαχαροπλαστική γενικότερα.

Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

Σ’ αυτό το είδος αλευριού προστίθενται εξαρχής μπέικιν πάουντερ κι άλλες διογκωτικές ουσίες. Χρησιμοποιείται σε συνταγές όπου το μείγμα πρέπει να διογκωθεί στο ψήσιμο για να γίνει ελαφρύ κι αφράτο.

Έτσι είναι ιδανικό για όλα τα κέικ, καθώς και για ορισμένα αρτοσκευάσματα και για κάποια είδη ψωμιού ταχείας παρασκευής.

Προτιμάται πολύ από τις νοικοκυρές γιατί περιέχει την ιδανική ποσότητα διογκωτικών κι έχει σίγουρο αποτέλεσμα αφού δεν ψήνεις το κέικ με την αγωνία αν θα φουσκώσει, δεν θα φουσκώσει, ή μήπως ξεχειλίσει η φόρμα, αν έβαλες πολύ, ή λίγο μπέικιν πάουντερ, ή μήπως το ξέχασες εντελώς;

Το μειονέκτημά του είναι ότι χαλάει πολύ γρήγορα όταν εκτίθεται σε υγρασία.

Σιμιγδάλι

Πρόκειται για χοντροαλεσμένο αλεύρι που προέρχεται από το ενδόσπερμα της ποικιλίας πολύ σκληρού σιταριού durum και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Για αναπλήρωση της έλλειψης σε γλουτένη, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα αλεύρια σιταριού και κυρίως στην παραγωγή ζυμαρικών.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΧΑΛΒΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Ιδανικό για σπιτικά ζυμαρικά, για κρέμες και σιροπιαστά γλυκά που διογκώνονται από σιρόπι όπως ο χαλβάς, το σάμαλι, το ραβανί κλπ.

Αλεύρι ολικής άλεσης

Παράγεται από την άλεση ολόκληρου του καρπού, περιέχει δηλαδή εκτός από το ενδόσπερμα, το πίτουρο και το φύτρο του σιταριού, ή μέρος αυτών.

Το πίτουρο περιορίζει την ανάπτυξη της γλουτένης κι επομένως και το φούσκωμα του ψωμιού.

Εξαιτίας την άλεσης ολόκληρου του καρπού, το ψωμί από αλεύρι ολικής άλεσης έχει πιο έντονη και γεμάτη γεύση.

Στα ψωμιά ολικής άλεσης που υπάρχουν στην αγορά και είναι πολύ αφράτα χρησιμοποιείται μείγμα από αλεύρι ολικής κι άλλα άλευρα που δεν είναι ολικής άλεσης.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΝΟΣΤΙΜΟ ΚΕΙΚ ΟΛΙΚΗΣ ΜΕ ΜΕΛΙ ΚΑΙ ΤΑΧΙΝΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Το αλεύρι ολικής είναι ιδανικό για την παρασκευή ψωμιών, κουλουριών, μπισκότων, cookies κλπ. όπου δεν έχουμε ανάγκη από εντυπωσιακό φούσκωμα.

Αλεύρι Ζέας

Γνωστή κι ως δίκοκκο σιτάρι, η ζέα είναι αρχαία υπόθεση καθώς ήταν για χιλιάδες χρόνια το βασικό δημητριακό των αρχαίων Ελλήνων και των λαών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής και προέρχεται από τη λέξη «Ζείδωρος», αυτός που δωρίζει ζωή, δηλαδή.

Ποιος δεν έχει ακούσει τη μαρίνα Ζέας απ’ όπου έφευγαν τα δελφίνια για Αργοσαρωνικό;  

Το όνομά της είναι τόσο παλιό όσο και το αρχαίο δημητριακό που της δάνεισε τ’ όνομά του, γιατί από εκεί γινόταν η διακίνηση της ζέας σ’ άλλα λιμάνια. Σήμερα, λόγω της γενικότερης στροφής προς μια πιο υγιεινή διατροφή, η ζέα επανήλθε στο προσκήνιο, χάρη στα τόσο ωφέλιμα συστατικά της.

Το αλεύρι ζέας

είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, Β2, Β3, Β5, Β6, Ε, Κ), φολικό οξύ, ιχνοστοιχεία, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο, μαγγάνιο και ψευδάργυρο. Με μικρότερη ποσότητα γλουτένης, περισσότερες πρωτεΐνες κι αμινοξέα και πολλές φυτικές ίνες.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙΚΟ ΨΩΜΙ ΖΕΑΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

 Η ζέα θεωρείται πιο εύπεπτη από το σιτάρι και πιο ευεργετική για την υγεία. Γι’ αυτό και οι σπόροι της τα τελευταία πέντε χρόνια άρχισαν να καλλιεργούνται ξανά στη χώρα μας.

Είναι ιδανικό για την παρασκευή ψωμιού κι αρτοσκευασμάτων.

Αλεύρι dinkel

Γνωστό και ως σπελτ και είναι αλεύρι που παρασκευάζεται από σιτάρι ντίνκελ, μακρινό πρόγονο του σιταριού, που πρωτοκαλλιεργήθηκε-σύμφωνα με ευρήματα- στην Περσία.

Η καλλιέργειά του εξαπλώθηκε στην Ευρώπη ενώ στη συνέχεια σταδιακά μειώθηκε και περιορίστηκε στις περιοχές της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας. Έχει περισσότερη πρωτεΐνη κατά 10-25% από το σιτάρι και περιέχει γλουτένη διαφορετικής μορφής, κατάλληλη για όσους έχουν δυσανεξία.

Είναι πλούσιο σε σίδηρο, ψευδάργυρο, μαγνήσιο και βιταμίνες Β1 και Β2, ενώ οι υδατάνθρακες που περιέχει δρουν ως αντιπηκτικά του αίματος κι ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Είναι ιδανικό για την παρασκευή ψωμιού κι αρτοσκευασμάτων.

Μυστικά για το ψωμί:

• Το ψωμί δεν περιέχει -και δεν χρειάζεται να περιέχει- κανένα συντηρητικό.
• Το χρώμα δεν είναι ενδεικτικό της ποιότητάς του (π.χ. το λευκό ψωμί με προσθήκη λίγου καλαμποκάλευρου ή χρωστικής ουσίας αποκτά κίτρινη χροιά, οπότε μοιάζει σαν να προέρχεται από σκληρό σιτάρι που έχει πολλές φυτικές ίνες).
• Το ψωμί «πολυτελείας» και το λευκό ψωμί του τοστ δεν περιέχουν καθόλου φυτικές ίνες.

• Το ψωμί με γλυκιά γεύση περιέχει ζάχαρη σε ποσοστό που φτάνει το 25%-30%!

• Η τραγανή κόρα δεν είναι απαραίτητο στοιχείο ενός καλού ψωμιού.
• Το ολικής αλέσεως και το πολύσπορο είναι ψωμιά με πολλές φυτικές ίνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.
• Η μαγιά κατά το ψήσιμο του ψωμιού γίνεται αλκοόλη και κατόπιν εξατμίζεται.
• Το υπερβολικό τρίψιμο της ψίχας όταν κόβουμε μια φέτα ψωμιού ημέρας δηλώνει έλλειψη υγρασίας
στη ζύμη και αδιαφορία του αρτοποιού.
• Σε ορισμένα άλευρα και ψωμιά προστίθενται χημικές ουσίες για να φουσκώσει το ψωμί όταν ψηθεί
ή/και για να είναι πιο ελαστικό (γι’ αυτό και μερικά ψωμιά τεντώνουν κάπως όταν προσπαθείτε να τα
κόψετε με το χέρι).
• Οταν το ψωμί είναι ξεροψημένο (δηλαδή ελαφρύ στο χέρι), δεν μουχλιάζει εύκολα εκτός ψυγείου.
• Αν αποφασίσετε να φτιάξετε μόνοι στο σπίτι σας ψωμί, αποφύγετε τα πλαστικά σκεύη, γιατί το ζυμάρι δεν… τα συμπαθεί. Χρησιμοποιήστε ξύλινες ή πήλινες γαβάθες και βαμβακερές πετσέτες.

Τύποι Αλεύρων, Αλεύρι και η χρήση του

α. Αλεύρι σίτου 405 (για οικιακή χρήση).
β. Αλεύρι σίτου 550 (για ψωμάκια, λευκό ψωμί και μπαγκέτες).
γ. Χονδρό αλεύρι πιτυρούχο 1050.
δ. Χονδρό αλεύρι πιτυρούχο 1700.
ε. Άλευρα σίκαλης τύπων 997 και 1150, ιδανικά για ψωμί.
στ. Χονδρό σίκαλης τύπου 1800.
ζ. Αλεύρι σίκαλης ολικής, τύπου 100% πολύ σκούρο και χαρακτηριστική γεύση (Farine de Seigle).
η. Αλεύρι σίτου ολικής 1100, τύπου 100%, το οποίο περιέχει ολόκληρο τον σπόρο (πίτυρο και φύτρο).
θ. Αλεύρι σίτου αυτοδιογκούμενο.
ι. Αλεύρι Campaillou, το οποίο περιέχει βύνη και ξηρό προζύμι, αποδίδοντας ιδιαίτερη ξινή γεύση.
κ. Αλεύρι τύπου 00 (Ιταλικής προέλευσης). Είναι περίπου ίδιο με το 550.
λ. Βιολογικά άλευρα (ORGANIC) σε πολλούς και διαφορετικούς τύπους.

Πηγή: http://erevnhths.blogspot.com

Πηγή:https://blog.kotsovolos.gr/aleyri-poio-na-dialexo/

Σταφύλια οφέλη και διατροφική αξία

Σταφύλια οφέλη και διατροφική αξία

 

Τα σταφύλια

καλλιεργούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια από πολλούς πολιτισμούς για κατανάλωση ή παραγωγή οίνου. Τα σταφύλια διαχωρίζονται σε διάφορους τύπους, όπως πράσινο, κόκκινο, μαύρο, κίτρινο και ροζ. Αναπτύσσονται σε συστάδες και διαχωρίζονται σε ποικιλίες με ή και χωρίς σπόρους.

 

Τα σταφύλια καλλιεργούνται σε εύκρατα κλίματα σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Ευρώπης, της Αφρικής, της Αυστραλίας της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, ενώ μπορούν να προσφέρουν πολλά οφέλη για την υγεία λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε θρεπτικά και αντιοξειδωτικά συστατικά.

 

Μερικά ιστορικά στοιχεία

 

Ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τα σταφύλια για τη διατροφή του ήδη από την εποχή του ορείχαλκου.

Μερικοί υποστηρίζουν πως πρώτοι αμπελουργοί ζούσαν στη Μεσοποταμία, ενώ άλλοι ότι ήταν από τον Καύκασο και τα διέδωσαν κατόπιν στην Αίγυπτο και στην Ευρώπη. Ο Πλούταρχος γράφει πως οι καλλιεργούμενες ποικιλίες του αμπελιού προέρχονται από τις Iνδίες.

Η πιθανότερη όμως εκδοχή είναι, ότι η αμπελουργία αναπτύχθηκε ταυτόχρονα σχεδόν σε όλες τις ηπείρους.

Πολλές χώρες διεκδικούν τον τίτλο της πρώτη πατρίδας του αμπελιού και σχεδόν όλες αποδίδουν την ανακάλυψη και την καλλιέργειά του σε μια θεότητα. Οι ‘Ελληνες π.χ. είχαν τον Διόνυσο, οι Αιγύπτιοι τον Όσιρη, οι Λίβυοι τον Άμμωνα κλπ.

Πηγή: https://www.giorgostsoulis.com/blog/stafylia-idiotites-kai-diatrofiki-aksia

 

Εδώ είναι μερικά εκπληκτικά οφέλη των σταφυλιών για την υγεία και το δέρμα

  1. Γεμάτα αντιοξειδωτικά

Τα σταφύλια είναι μια δύναμη των αντιοξειδωτικών – περιέχουν μια ευρεία γκάμα φυτοθρεπτικών συστατικών που περιλαμβάνει από τα καροτενοειδή έως τις πολυφαινόλες. Μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι αυτά τα φυτοθρεπτικά συστατικά βοηθούν στην πρόληψη ορισμένων ειδών καρκίνων και βοηθούν στη διατήρηση της υγείας της καρδιάς.

Μεταξύ των πολυφαινολών, η ρεσβερατρόλη είναι γνωστή για τις θαυματουργές της ιδιότητες όπως η αναστολή του σχηματισμού ελεύθερων ριζών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν καρκίνο και να διαταράξουν τα αιμοφόρα αγγεία για να διευκολύνουν τη ροή του αίματος και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Σημειώστε: Η περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά είναι η υψηλότερη στους σπόρους και την φλούδα και χρησιμοποιήστε τα.

  1. Προστατεύουν το δέρμα

Είναι γνωστό ότι η ρεσβερατρόλη αποτρέπει τα σημάδια γήρανσης και άλλα δερματικά προβλήματα. Σύμφωνα με μια μελέτη που διεξήχθη από την ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), η ρεσβερατρόλη, όταν συνδυάζεται με ένα κοινό φάρμακο ακμής βενζοϋλοϋπεροξείδιο, καταπολεμά τα βακτήρια που προκαλούν ακμή.

  1. Υψηλή πηγή καλίου

Η διατροφική σύσταση των σταφυλιών αποκαλύπτει ότι ανά 100 γραμμάρια των καρπών υπάρχουν 191 mg κάλιο. Η υψηλή πρόσληψη καλίου και η μείωση του περιεχομένου νατρίου μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας με πολλούς τρόπους.

Το κάλιο επίσης

εξουδετερώνει το περίσσευμα νατρίου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια δίαιτα χαμηλή σε νάτριο και υψηλή σε κάλιο έχει αποδειχθεί ευεργετική για την υψηλή αρτηριακή πίεση, την υψηλή χοληστερόλη και την υγεία της καρδιάς.

  1. Καλό για τα μάτια

Σύμφωνα με μια μελέτη που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι της Φλώριδας, τα σταφύλια ενισχύουν την υγεία των ματιών. Το να συμπεριλάβει κανείς τα σταφύλια στη διατροφή του οδηγεί σε χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονωδών πρωτεϊνών και υψηλότερες ποσότητες προστατευτικών πρωτεϊνών στους αμφιβληστροειδείς, το οποίο είναι το τμήμα του οφθαλμού που περιέχει τα κύτταρα που αποκρίνονται στο φως, γνωστά ως φωτοϋποδοχείς.

  1. Ενισχύστε τη δύναμη του εγκεφάλου

Ορισμένες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η ρεσβερατρόλη βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος στον εγκέφαλο, γεγονός που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επιτάχυνση της ψυχικής αντίδρασης και να αποδειχθεί ωφέλιμη για όσους πάσχουν από ασθένειες που σχετίζονται με τον εγκέφαλο όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ. Μια μελέτη που έγινε από το Πανεπιστήμιο της Ελβετίας διαπίστωσε επίσης ότι η ρεσβερατρόλη μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση των πλακών και ελεύθερων ριζών, οι οποίες επηρεάζουν τον εγκέφαλο.

  1. Καλό για τα γόνατα

Μια μελέτη που έγινε από το Πανεπιστήμιο Γυναικών του Τέξας έχει αποδείξει ότι η καθημερινή πρόσληψη σταφυλιών μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από τον πόνο στο γόνατο. Τα σταφύλια είναι υψηλά σε αντιοξειδωτικά από τα οποία, τα πιο σημαντικά και ωφέλιμα είναι οι πολυφαινόλες, οι οποίες βοηθούν στη βελτίωση της ευκαμψίας και της κινητικότητας των αρθρώσεων.

  1. Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

Έχει βρεθεί ότι τα σταφύλια περιέχουν ορισμένα ένζυμα που προκαλούν αντιφλεγμονώδη δράση στο σώμα μας. Ως εκ τούτου, προκαλούν ανακούφιση στις αρτηρίες, προάγουν την υγεία της καρδιάς και βοηθούν σε άλλες λειτουργίες του σώματος.

Με πληροφορίες από το: https://food.ndtv.com

Ξινά, γλυκά, με κουκούτσια, χωρίς κουκούτσια, πρασινωπά, κοκκινωπά…

Τα είδη των σταφυλιών είναι πολλά και χωρίζονται σε 3 ευρύτερες κατηγορίες,

στα λευκά, τα ροδόχρωμα και τα ερυθρά, ενώ κοτσιφάλι, αγιωργίτικο, μοσχάτο, ρομπόλα, σαββατιανό είναι μερικές μόνο από τις ονομασίες των ποικιλιών τους.

Εδώ θα βρείτε όλες τις ποικιλίες σταφυλιών

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ  ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

 

Σύκα, οφέλη και η διατροφική αξία τους

Σύκα, οφέλη και η διατροφική αξία τους

Τα σύκα είναι νόστιμα φρούτα που ευδοκιμούν σε εύκρατο κλίμα και χρειάζονται πολύ ήλιο για να παράγουν τους εύγευστους καρπούς τους.

Φρέσκα είναι διαθέσιμα στο τέλος του καλοκαιριού, ωστόσο μπορεί κανείς να γευτεί τα σύκα αποξηραμένα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Η συκιά

είναι από τα αρχαιότερα δέντρα που καλλιέργησε ο άνθρωπος (7000 π.Χ. στην Ιεριχώ) και το πρώτο δέντρο που αναφέρεται στην Βίβλο, εξ ου και το φύλλο συκής των πρωτοπλάστων.

Καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά στην Αίγυπτο από όπου μεταφέρθηκαν στην Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα, γύρω στο 1500 π.Χ. και αποτέλεσαν βασικό τρόφιμο στην παραδοσιακή τους διατροφή.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες οι αθλητές συνήθιζαν να καταναλώνουν σύκα για να ενδυναμώσουν τον οργανισμό τους.

Τα βρίσκουμε σε μεγάλη ποικιλία:

άσπρα – μαύρα – κόκκινα – μωβ – πράσινα και το σύκο της Κύμης είναι αναγνωρισμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως προϊόν με Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης.

Τα σύκα τα αγαπούν οι περισσότεροι για τη γλυκιά και ήπια γεύση τους. Έχουν σχετικά χαμηλές θερμίδες και δεν έχουν λίπος. Ένα μεγάλο, φρέσκο σύκο έχει μόλις 47 θερμίδες. Τα φρέσκα σύκα είναι ευαίσθητα και φθαρτά, έτσι συχνά αποξηραίνονται για να διατηρηθούν.

Η αποξήρανσή τους μας δίνει ένα γλυκό και θρεπτικό, φρούτο που μπορείτε να απολαύσετε όλο το χρόνο.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες σύκων, οι οποίες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό στο χρώμα και την υφή. Η φυσική τους γλυκύτητα έκανε τους ανθρώπους να τα χρησιμοποιούν σαν γλυκαντικά πριν τις μέρες των εξευγενισμένων σακχάρων.

Τα 30 μόλις γραμμάρια ξηρών σύκων έχουν

3 γραμμάρια φυτικών ινών. Οι ίνες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του εντέρου όταν πάσχει από δυσκοιλιότητα και να σας κρατήσουν με το αίσθημα του κορεσμού για μεγαλύτερη διάρκεια και να αποφύγετε έτσι το τσιμπολόγημα και τις επιδρομές στο ψυγείο. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση της χοληστερόλης και να ελέγξουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Επίσης τα σύκα είναι μια καλή πηγή ασβεστίου, η οποία μπορεί να αποτρέψει την οστεοπόρωση καθώς και άλλα θέματα υγείας. Δεν θα βρείτε μια καλύτερη φυτική πηγή ασβεστίου από τα σύκα.

Πηγή:https://www.apostoloschronopoulos.gr

Τα σύκα είναι πλούσια

Σε κάλιο συμβάλλει στη μείωση της υπέρτασης,

Σε ασβέστιο και φώσφορο βοηθά στη μείωση κινδύνου εμφάνισης οστεοπόρωσης,

Σε αντιοξειδωτικά έχει σαν αποτέλεσμα τη δέσμευση ελεύθερων ριζών και την προστασία του οργανισμού από τα διάφορα είδη καρκίνου,

Σε ω-3 λιπαρά οξέα βοηθά στη μείωση των τριγλυκεριδίων. Τα τριγλυκερίδια, όπως είναι γνωστό σε όλους μας, είναι ένας σημαντικός παράγοντας πίσω από διάφορες ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος.

Η κατανάλωση του σύκου πιθανόν να βοηθά στην καταπολέμηση σεξουαλικών δυσλειτουργιών, ενώ στην αρχαιότητα είχε χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων”

Τα σύκα τρώγονται ωμά αλλά και σαν γλυκό ή μαρμελάδα.

Σε σαλάτες, στο γιαούρτι, με ξηρούς καρπούς, με τυριά σαν ορεκτικό.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΣΥΚΟ ΓΛΥΚΟ ΡΕΤΣΕΛΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΓΛΥΚΟ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ ΣΥΚΟ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΣΥΚΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

 

Πιπεριές-ποικιλίες-διατροφική αξία και οφέλη

Πιπεριές-ποικιλίες-διατροφική αξία και οφέλη

Οι πιπεριές είναι ένα από τα πιο αγαπημένα λαχανικά στη μαγειρική. Χρησιμοποιούνται σε πολλά κλασικά φαγητά, όπως στα λαχταριστά γεμιστά, στις σαλάτες και φυσικά στην πίτσα. Πέρα από τη χρήση τους, όμως, ξέρετε τη διατροφική τους αξία; Αρχικά, να πούμε πως οι πιπεριές χωρίζονται σε δύο βασικά είδη -τις γλυκές πιπεριές και τις καυτερές-, ενώ συνολικά υπάρχουν 50 περίπου ποικιλίες ανά τον κόσμο.

Λίγη ιστορία
Οι περιοχές προέλευσης της πιπεριάς εντοπίζονται στην Κεντρική Αμερική και στο βόρειο κομμάτι της Νότιας Αμερικής. Οι πιπεριές του Μεξικού και της Νότιας Αμερικής ανακαλύφθηκαν από τον Κολόμβο και έγιναν γνωστές σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην Ινδία και την Κίνα.

Το χρώμα στις πιπεριές μπορεί να είναι πράσινο, κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί και πιο σπάνια ακόμη λευκό και μοβ, ανάλογα με το πότε είναι η συγκομιδή τους και σε ποια ποικιλία ανήκουν. O όρος «γλυκιά πιπεριά» χρησιμοποιείται συχνά για τις μεγάλες πιπεριές που έχουν σχήμα καμπάνας, ανεξάρτητα από το χρώμα τους.

Διατροφική αξία
Οι διαφορετικές ποικιλίες πιπεριάς αποδίδουν περίπου την ίδια ενέργεια ανά γραμμάριο, δηλαδή, περίπου 25 kcal/100 γρ. Επίσης οι πιπεριές είναι μέτριες έως και καλές πηγές καλίου και συνιστούν ακόμη πολύ καλές πηγές βιταμίνης C, έχοντας 1,5 φορά την περιεκτικότητα του πορτοκαλιού (αν τις καταναλώσεις στην ίδια ποσότητα).

Η πιπεριά Φλωρίνης

είναι η ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, η οποία καλλιεργείται στη Μακεδονία. Οι καρποί της, έχουν μήκος 15-20 εκατοστά και πλάτους 4-5 εκατοστά. Είναι παχύσαρκη με γλυκιά γεύση, κατάλληλη για σαλάτα, κατάψυξη ή κονσερβοποίηση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες C, A, K και E.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΓΕΜΙΣΤΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΜΕ ΡΥΖΙ ΚΑΙ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

Οι κόκκινες κλασικές πιπεριές

είναι πιο πλούσιες σε υδατοδιαλυτές βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία σε σχέση με τις πράσινες και τις κίτρινες.

Αντίστοιχα, η κλασική πράσινη πιπεριά

είναι καλύτερη πηγή βιταμίνης K (Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για τη σύνθεση πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην πήξη του αίματος, αλλά και σε άλλες φυσιολογικές λειτουργίες).

Ωστόσο, η πιο πλούσια σε βιταμίνη Α, όπως ίσως προδίδει και το χρώμα της είναι η κόκκινη πιπεριά.

Οι καυτερές πιπεριές είναι κι αυτές πολύ καλές πηγές βιταμίνης Α.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΥΤΕΡΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΤΑ ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥΣ

Η βιταμίνη Α είναι απαραίτητη για την υγεία των ματιών, των βλεννογόνων, του δέρματος και του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι χρωματιστές πιπεριές είτε πράσινες, είτε κόκκινες, είτε κίτρινες, είναι πλούσιες πηγές θρεπτικών συστατικών όπως βιταμίνης C.

Επίσης, η βιταμίνη Ε που διαθέτουν οι πιπεριές βοηθά τον οργανισμό να επουλώνει τις πληγές και μώλωπες.

Τέλος, οι πιπεριές είναι πηγή βιταμίνης Α (β-καροτένιο), που συμβάλλει στην καλή ανάπτυξη και στην ευεξία.

Πηγή: https://www.olivemagazine.gr

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΓΕΜΙΣΤΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΜΕ ΤΥΡΙ ΚΑΙ ΑΥΓΟ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ